เฮ้! สวัสดีครับ ผมชื่อ “ปิ๊ก”
ผู้ชายวัยเลข 4 ที่ยังโสด สด และ (พอจะ) ซนเป็นบางเวลา
พื้นฐานเป็นคนเรียบง่าย ไม่ดราม่า ถือศีล 5 เป็นประจำ (ย้ำว่า ศีล 5 ไม่ใช่ ศีลลืม) นั่งสมาธิ ฟังธรรมะ ไม่ได้เคร่งจนยิ้มไม่เป็นนะครับ แค่พยายามบาลานซ์ชีวิตให้เบา ไม่บ้าจี้ตามโลกไปหมด
แต่ก็ไม่ได้อยู่นิ่งนะ เล่นแบดมินตันสัปดาห์ละสองวัน ใครว่าโยคะสายสุขุม ผมขอสายตบลูกขนไก่แล้วหัวเราะใส่กันในคอร์ทจะมันส์กว่า
งานหลักของผมคือ “หากินกับความต่าง” — มองหาโอกาสทางธุรกิจในต่างประเทศ โดยเฉพาะจีน ต้องลุย ต้องลึก ต้องเข้าใจวัฒนธรรม… ก็สนุกดีครับ เหมือนเล่นเกมที่มีคนพูดคนละภาษาตลอดเวลา
จริง ๆ ผมเป็น introvert ที่ชอบอยู่เงียบ ๆ กับกาแฟแก้วโปรด แต่ชีวิตมันไม่เงียบตาม เลยต้องปรับตัวเก่งกว่าสัตว์เลื้อยคลาน เปลี่ยนโหมดได้ตามสถานการณ์
บล็อกนี้เกิดจากความอยากเขียน อยากเล่า อยากแอบบ่นบ้าง (และเผื่อมีคนอ่านแล้วคิดว่า “เออ จริงของมันนะ”) ไม่ก็ขำ ๆ ไปกับชีวิตผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่พยายามใช้ชีวิตให้ไม่ธรรมดาเกินไป
ขอบคุณที่หลงเข้ามานะครับ
ถ้าชอบก็ตามอ่านไปเรื่อย ๆ ถ้าไม่ชอบ… ก็อ่านต่อไป เดี๋ยวก็ชอบเอง
– ปิ๊ก
about 